In de ring moet je Dana Blue remmen, zo graag wil ze!

EK
70 Dana Blue VLEUTEN Maikel van der NL Vd Vleuten 5

Eerder sprak dressuuramazone Emmelie Scholtens vol liefde over haar paard, de Brabantse springruiter Maikel van der Vleuten doet niet voor haar onder, ook in zijn stem klinkt het respect voor zijn partner dit komende EK Springen.

We beginnen het gesprek met Maikel met een felicitatie, met de merrie Dana Blue, die hij ook in Rotterdam zal rijden, won hij afgelopen weekend de Longines Global Champions Tour . We vragen Maikel om een reactie: “Natuurlijk ben ik blij met deze overwinning, ik ga met een goed gevoel naar het EK. Ik heb er bewust voor gekozen om mijn paard nog een keer te laten lopen, het is voor Dana Blue beter om lekker in het ritme te blijven. Komende week rijd ik haar alleen lekker dressuurmatig. Ook denk ik dat deze overwinning niet alleen goed is voor mijn eigen gevoel, maar dat het ook een opsteker is voor het hele team, het geeft vertrouwen en dat werkt in ons voordeel.

Het is niet de eerste keer dat Dana in Rotterdam is, 2 jaar geleden had ik haar mee voor de lichtere proeven, ze heeft de piste dus al een keer gezien. Ze was toen nog onervaren, maar ik weet nog dat het toen al goed voelde. Dana is al lang bij ons, al vanaf toen ze 5 jaar was en toen ze 7 jaar was ben ik haar gaan rijden in de jonge paarden rubrieken.

Dana is een hele speciale merrie, je moet haar kennen en alles een beetje met beleid doen. Als ze bijvoorbeeld iemand op stal niet kent, kan die persoon dan niet even haar voorpluk invlechten. Ze moet je vertrouwen. In het begin was het bijvoorbeeld moeilijk om stiften te draaien, dan raakte ze helemaal in paniek. Sinds een jaar gaat eigenlijk alles beter en vertrouwt ze mijn groom volledig”.

We vragen Maikel naar de verschillen en overeenkomsten tussen zijn andere topper de KWPN hengst Verdi en zijn huidige EK paard Dana Blue. Maikel vindt dat er wel degelijk verschil is tussen zijn toppers: “Verdi is een heel ander type. Hem moet je wat motiveren, terwijl je Dana alleen maar hoeft te remmen en zorgen dat ze geen spanning opbouwt. Je moet bij Dana altijd blijven werken aan de ontspanning. Wat de hengst en de merrie gemeen hebben is dat ze beiden veel vechtlust hebben en het graag voor me willen doen”.

Maikel kwam als jong ventje al op het CHIO Rotterdam, hij kwam dan met zijn vader Eric mee: “Ik ken het gewone concours inderdaad al heel lang en ik kom er heel graag. Vroeger was het een uitje en nu rijd ik er graag. Er zijn meer mooie concoursen, maar Rotterdam is speciaal door de locatie in het bos, dat zie je niet vaak. Ook vind ik de inspring-ring geweldig, ook door dat bos, we mogen blij zijn dat we zo’n concours in Nederland hebben.

Verder heb ik eigenlijk weinig met Rotterdam. We gaan wel eens de stad in om wat te eten, maar verder niets. Bovendien, maar meer ruiters zullen dit wel zeggen, eet ik ook graag bij het pannenkoekenhuis, hoe moet ik dat zeggen, het is zo’n traditioneel tentje, erg leuk dat dit er is.

Ik ben niet de oudste in het team, maar denk wel dat ik een rol heb tijdens dit kampioenschap. Mijn ervaring wil ik graag delen met de andere teamleden, het is altijd handig en nuttig om je mening te laten horen. Echter we moeten ons ook niet te veel met elkaar bemoeien, iedereen weet wat het beste voor zijn paard is en heeft een eigen trainer. Maar om de lijnen in het parcours met elkaar door te nemen is natuurlijk altijd nuttig.

Een EK in eigen land geeft natuurlijk extra druk, maar die is er op elk kampioenschap. Er kijken meer mensen die je kent, maar deze staan ook weer achter je, dus daar moet je niet te veel mee bezig zijn.

Op papier zijn we dit EK niet sterk genoeg, maar ik zeg niet dat het er niet in zit. Alle vier hebben we bewezen een dikke proef te kunnen springen en ook al zat het in de landenwedstrijden de laatste tijd niet mee, we kunnen het alle vier”.

We wijzen de sympathieke, Brabantse Maikel op een foto met een paar vrijwilligers van het CHIO, waarop hij spontaan met ze aan het touwtje springen is en vertellen hem dat dit vrijwilligersteam nog steeds actief is en dat ze benieuwd zijn wat hij dit EK voor hen in petto heeft. Maikel moet lachen en herinnert het zich nog goed: “We zullen zien, ik ben wel in voor zulke dingen. Ook ben ik benieuwd hoe het terrein er uit gaat zien, ik heb al veel positieve dingen gehoord. Al met al heb ik goede verwachtingen, ik hoop dat we iets moois kunnen laten zien.

  • Deel dit artikel